Venedik Bienali denildiğinde uzun süre akla önce Giardini ve Arsenale’deki ana sergiler gelirdi. Ancak son yıllarda şehir genelinde düzenlenen paralel sergiler de bienalin kendisi kadar konuşulur hale geldi. Vakıflar, özel koleksiyonlar ve tarihi saraylarda açılan bu büyük ölçekli sergiler artık bienal programının doğal bir uzantısı gibi görülüyor; sanat dünyası da her edisyonda bu sergileri en az pavyonlar kadar merakla bekliyor.

2026 bienali sırasında Venedik’in farklı noktalarına yayılan program bu eğilimi bir kez daha doğruluyor. Palazzo Grassi ve Punta della Dogana’daki Pinault Collection sergilerinin yanı sıra, Marina Abramović’in 80. yaşı vesilesiyle Gallerie dell’Accademia’da açılan Transforming Energy sergisi, Peggy Guggenheim Collection’daki Peggy Guggenheim in London serisinin ilk bölümü, Anish Kapoor’un mekâna özgü soyut yerleştirmeleri ve Amoako Boafo’nun çağdaş siyah temsili portreleri, bienal ziyaretini pavyonların ötesine taşıyan önemli duraklar arasında yer alıyor.

Aşağıda, 2026 Bienali sırasında şehirde gezilebilecek öne çıkan paralel sergilerden bir seçki yer alıyor.

Jenny Saville

Ca’ Pesaro – Galleria Internazionale d’Arte Moderna

28 Mart – 22 Kasım 2026

İngiliz ressam Jenny Saville’in Venedik’teki ilk büyük sergisi olan bu proje, sanatçının 1990’lardan günümüze uzanan pratiğini yaklaşık otuz resim üzerinden ele alıyor. Figüratif resimde bedenin temsiline getirdiği radikal yaklaşımıyla tanınan Saville, özellikle büyük ölçekli tuvalleriyle çağdaş resimde yeni bir dil kuran sanatçılar arasında yer alıyor.

Ca’ Pesaro’da düzenlenen sergi, Saville’in monumental figürlerini müzenin kalıcı koleksiyonunda yer alan Titian, Tintoretto ve diğer Venedik ustalarının mirasıyla diyalog içine yerleştiriyor. Serginin son bölümünde ise sanatçının Venedik’e yanıt olarak ürettiği yeni çalışmalar yer alıyor; böylece Saville’in resim pratiği, kentin tarihsel resim geleneğiyle doğrudan bir karşılaşma yaşıyor.

Joseph Kosuth

Casa dei Tre Oci

28 Mart – 22 Kasım 2026

Kavramsal sanatın öncülerinden Joseph Kosuth’a adanan bu sergi, sanatçının dil, anlam ve temsil üzerine kurulu pratiğine odaklanıyor. 1960’lardan itibaren sanatın nesnesinden çok fikirle ilişkisini sorgulayan Kosuth, özellikle metin temelli işleriyle kavramsal sanatın temel figürlerinden biri olarak kabul edilir. Casa dei Tre Oci’deki sergi, sanatçının uzun kariyerinden seçilen çalışmalarla birlikte mekâna özgü yerleştirmeleri bir araya getiriyor. Berggruen Arts & Culture işbirliğiyle gerçekleşen proje, Kosuth’un felsefi referanslarla örülü üretimini Venedik’in tarihsel bağlamı içinde yeniden düşünmeye davet ediyor.

Michael Armitage

Palazzo Grassi

29 Mart 2026 – 10 Ocak 2027

Pinault Collection tarafından düzenlenen bu sergi, çağdaş resim sanatının önde gelen isimlerinden Michael Armitage’in son on yıldaki önemli eserlerini bir araya getiriyor. Armitage, Kenya kökenli bir sanatçı olarak, Afrika ve Avrupa kültürlerini birleştiren, tarih ve toplumsal meseleleri resimlerinde özgün bir görsel dil ile işliyor. Büyük ölçekli tuvalleri ve canlı renk paletiyle Armitage, figüratif ve soyut unsurları bir araya getirerek izleyiciyi hem duygusal hem de görsel bir yolculuğa çıkarıyor.

Palazzo Grassi’nin tarihi mimarisi, Armitage’in dinamik ve yoğun sahneleriyle etkileşim içinde kurgulanmış. Eserler, salonların perspektifini ve mekânsal algıyı dönüştürerek izleyiciyi resimlerin içine çeken bir atmosfer yaratıyor. Sergi, toplumsal bellek, kimlik ve bireysel hikâyeler arasındaki bağlantıyı sorgulayan eserlerle dolu, izleyiciye hem gözlemleme hem de düşünsel olarak katılım sağlama fırsatı sunuyor.

Amar Kanwar

Palazzo Grassi

29 Mart 2026 – 10 Ocak 2027

Hindistanlı sanatçı Amar Kanwar’ın kapsamlı sergisi, fotoğraf, video ve mekâna özgü yerleştirme çalışmalarıyla politik ve sosyal temaları derinlemesine inceliyor. Kanwar, tarih, hafıza, iktidar ilişkileri ve toplumsal adaletsizlik gibi konuları, sessiz ama etkileyici bir görsel dil ile aktarıyor. Özellikle “The Peacock’s Graveyard” gibi önemli enstalasyonları, izleyiciye hem görsel hem de düşünsel olarak yoğun bir deneyim sunuyor.

Sergi, Palazzo Grassi’nin mimarisiyle uyumlu bir şekilde kurgulanmış; geniş salonlar ve doğal ışık, Kanwar’ın eserlerinin mekanla bütünleşmesini sağlıyor. İzleyiciler, eserler arasında dolaşırken hem mekânsal farkındalık kazanıyor hem de güncel toplumsal meseleleri derinlemesine düşünme fırsatı buluyor. Kanwar’ın pratiği, sanatı sadece görsel bir deneyim değil, aynı zamanda bir farkındalık ve sorgulama aracına dönüştürüyor.

Lorna Simpson

Punta della Dogana

29 Mart 2026 – 22 Kasım 2026

Bu retrospektif sergi, çağdaş sanatın önemli figürlerinden Lorna Simpson’ın resim, kolaj, heykel ve video çalışmalarını bir araya getiriyor. Simpson, özellikle kimlik, hafıza, cinsiyet ve kültürel temsiller üzerine kurduğu pratiğiyle tanınıyor. Sergide yer alan eserler, bireysel ve toplumsal deneyimlerin görsel ve kavramsal olarak kesiştiği bir perspektif sunuyor.

Punta della Dogana’nın geniş ve açık mekânları, Simpson’ın çok disiplinli eserlerinin etkileyici bir şekilde deneyimlenmesini sağlıyor. İzleyici, hem sanatçının tarih ve kültüre dair gözlemlerini hem de bireysel ve kolektif hafızayı sorgulayan anlatılarını derinlemesine inceleme fırsatı buluyor. Bu sergi, sanatçının üretimini kronolojik ve tematik olarak sunarken, izleyiciyi aynı zamanda sanat ve toplumsal eleştiri arasındaki etkileşimi deneyimlemeye davet ediyor.

Paulo Nazareth

Punta della Dogana

29 Mart 2026 – 22 Kasım 2026

Brezilyalı sanatçı Paulo Nazareth’in sergisi, sanatçının son yirmi yılını kapsayan üretimini ve performatif yürüyüşlerini bir araya getiriyor. Nazareth, eserlerinde tarih, kimlik, göç, sınırlar ve toplumsal adalet temalarını işleyerek izleyiciye küresel meseleleri düşündüren çok katmanlı bir deneyim sunuyor. Sergi, sanatçının koleksiyonlarını, belgelerini ve mekâna özgü yerleştirmelerini bir araya getiriyor.

Punta della Dogana’nın mekânsal özellikleri, Nazareth’in performatif ve yerleştirme odaklı eserleriyle birleşerek izleyiciye hem fiziksel hem de düşünsel olarak derin bir deneyim sağlıyor. Eserler, bireysel hikâyeler ve kolektif bellek arasındaki bağlantıyı ortaya çıkarıyor; izleyici, sanatçının farklı coğrafyaları ve kültürleri keşfeden yolculuklarına katılıyor. Sergi, mekân ve sanat arasında etkileşim kurarak güçlü bir görsel ve kavramsal deneyim sunuyor.

Peggy Guggenheim in London: The Making of a Collector

Peggy Guggenheim Collection

25 Nisan – 19 Ekim 2026

Peggy Guggenheim’ın koleksiyoner kimliğinin oluşumunda belirleyici bir rol oynayan Londra yıllarına odaklanan Peggy Guggenheim in London: The Making of a Collector sergisinin ilk ayağı, bienal sezonu boyunca Peggy Guggenheim Collection’da izleyiciyle buluşuyor.

1938–39 yıllarında Londra’da açtığı Guggenheim Jeune galerisi aracılığıyla modern sanatın önde gelen isimlerini destekleyen Guggenheim, bu kısa ama yoğun dönemde Avrupa avangardının önemli sanatçılarını uluslararası sanat sahnesine tanıttı. Yaklaşık yüz eseri bir araya getiren sergi, Guggenheim’ın koleksiyonerlik vizyonunun şekillenmesini ve modern sanat tarihindeki rolünü yeniden ele alıyor. Ziyaretçiler böylece yalnızca bir koleksiyonun gelişimine değil, aynı zamanda 20. yüzyıl sanatının yönünü değiştiren uluslararası bir kültürel ağın oluşumuna da tanıklık ediyor.

Gražina Subelytė ve Simon Grant küratörlüğünde hazırlanan sergi, Venedik’teki sunumunun ardından uluslararası yolculuğuna devam edecek:

• Royal Academy of Arts, Londra — 21 Kasım 2026 – 14 Mart 2027
• Solomon R. Guggenheim Museum — 16 Nisan 2027 – 12 Eylül 2027

Nigel Cooke — Bad Habits

Fondazione Querini Stampalia

5 Mayıs – 22 Kasım 2026

İngiliz ressam Nigel Cooke’un Querini Stampalia’da gerçekleşen sergisi, sanatçının son dönem resimlerini Venedik’in tarihsel mimarisiyle ilişkilendiren kapsamlı bir proje sunuyor. Figüratif ve soyut öğeler arasında gidip gelen resimleriyle tanınan Cooke, sıklıkla mitolojik imgeleri, popüler kültür referanslarını ve tarihsel motifleri aynı kompozisyon içinde bir araya getirir.

Bad Habits başlıklı sergi, sanatçının bu görsel dilini yeni bir bağlam içinde ele alarak resim, çizim ve mekâna özgü müdahaleleri müzenin farklı galerilerine yayıyor. Carlo Scarpa’nın mimari müdahaleleriyle tanınan Querini Stampalia’nın özgün mekânları, Cooke’un yoğun imgelerle dolu kompozisyonlarına dramatik bir sahne sunuyor.

Anish Kapoor

Palazzo Manfrin

5 Mayıs – 9 Ağustos 2026

Venedik’in Cannaregio semtinde yer alan 16. yüzyıl tarihli Palazzo Manfrin’de gerçekleşen bu sergi, Anish Kapoor’un son elli yıla yayılan üretiminden seçilen heykelleri, mimari modelleri ve büyük ölçekli yerleştirmeleri bir araya getiriyor. Heykeli çoğu zaman mimari ölçekte düşünen Kapoor’un pratiği, boşluk, yansıma ve algı kavramları etrafında gelişir. Sergide sanatçının paslanmaz çelik aynalı heykelleri, pigment kaplı yüzeyleri ve mekân algısını dönüştüren enstalasyonları palazzonun tarihsel mimarisiyle güçlü bir karşılaşma yaratıyor.

Kapoor’un üretim sürecinde önemli bir yer tutan eskizler ve modeller de sergide yer alarak sanatçının anıtsal projelerinin arkasındaki düşünsel ve biçimsel gelişim sürecini görünür kılıyor.

Marina Abramović — Transforming Energy

Gallerie dell’Accademia di Venezia

6 Mayıs – 19 Ekim 2026

Performans sanatının en etkili figürlerinden Marina Abramović, bu sergiyle Venedik’te önemli bir ilke imza atıyor: sanatçı, Gallerie dell’Accademia’da büyük bir sergiye davet edilen ilk yaşayan kadın sanatçı oluyor. Abramović’in 80. yaşına ithaf edilen Transforming Energy, sanatçının performans, video ve enstalasyonlarını Rönesans ustalarının eserleriyle diyalog içinde sunuyor.

Serginin merkezinde Abramović’in Ulay ile birlikte gerçekleştirdiği Pietà (1983) performansı ile Titian’ın Pietà tablosu arasında kurulan güçlü karşılaştırma yer alıyor. Ayrıca sanatçının izleyicinin bedensel deneyimini merkeze alan “Transitory Objects” adlı etkileşimli işleri de sergide yer alıyor; ziyaretçiler bu taş ve kristal yapılarla fiziksel olarak etkileşime girerek Abramović’in “enerji aktarımı” olarak tanımladığı deneyimi doğrudan yaşayabiliyor.

Sergide ayrıca sanatçının 1997 Venedik Bienali’nde Altın Aslan kazandığı Balkan Baroque videosu da gösteriliyor.

Amoako Boafo

Museo di Palazzo Grimani

6 Mayıs – 22 Kasım 2026

Ganalı sanatçı Amoako Boafo’nun İtalya’daki ilk kişisel sergisi, Rönesans dönemine ait mimarisiyle dikkat çeken Palazzo Grimani’nin ikinci kat galerilerinde gerçekleşiyor. Kimlik, temsil ve stil üzerine yoğunlaşan resimleriyle tanınan Boafo, özellikle siyah figürleri canlı renkler ve parmak darbeleriyle işlediği portreleriyle uluslararası sanat piyasasında hızla yükselen bir isim haline geldi. Sergi için üretilen yeni resimler, palazzonun mimari detaylarından ve Venedik resim geleneğinden ilham alıyor. Böylece Boafo’nun çağdaş siyah temsiline odaklanan portreleri ile Venedik’in tarihsel sanat mirası arasında dikkat çekici bir görsel diyalog kuruluyor.

Dale Chihuly

Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti ve açık hava enstalasyonları

5 Mayıs – 14 Kasım 2026

Cam sanatının en tanınmış isimlerinden Dale Chihuly, Venedik’e hem kapalı mekân sergisi hem de kamusal alana yayılan anıtsal cam heykellerle geri dönüyor. Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti’de düzenlenen sergi, sanatçının organik formlardan ilham alan renkli cam heykellerini tarihi mekânın galerilerine yerleştirirken, aynı zamanda şehrin farklı noktalarında büyük ölçekli açık hava enstalasyonları sunuyor. Cam üretiminin yüzyıllardır Murano ile özdeşleştiği Venedik’te Chihuly’nin çalışmaları, geleneksel cam zanaati ile çağdaş heykel arasında kurulan ilişkiye yeni bir perspektif getiriyor. Sanatçı uzun kariyeri boyunca camı mimari ölçekte düşünen heykeller üretmesiyle tanındı ve bu sergi de onun kamusal mekânla kurduğu ilişkiyi vurgulayan projelerinden biri olarak öne çıkıyor.

Lee Ufan

San Marco Art Centre, Venice

9 Mayıs 2026 – 22 Kasım 2026

Dia Art Foundation tarafından SMAC Venice (San Marco Art Centre) mekanında sunulan bu kapsamlı sergi, çağdaş sanatta uyum, boşluk ve nesne ilişkilerini irdeleyen JaponKore sanatçı Lee Ufan’ın yaklaşık yedi on yılı kapsayan üretimini bir araya getiriyor. Lee Ufan’ın pratiği, Japon Monoha (Şeyler Okulu) ve Kore Dansaekhwa bağlamlarıyla bağlantılı olarak, objeler ile çevreleri arasındaki duyusal ve kavramsal etkileşimi inceler. Sergide, büyük ölçekli yerleştirmeler, mekâna özgü enstalasyonlar ve yeni üretimler yer alarak izleyiciye zaman, meditasyon ve algı arasında bir diyalog sunuyor. Sanatçının eserleri, SMAC Venice’in mimarisi ve mekânsal akışıyla uyumlu şekilde konumlandırılmış, izleyiciyi mekânı yeniden düşünmeye davet ediyor.

Ding Yi – Cosmotechnics: Ding Yi as a Planetary Code

Fondazione Querini Stampalia, Venice

9 Mayıs 2026 – 22 Kasım 2026

Şanghay merkezli sanatçı Ding Yi’nin Venedik’teki bu büyük sunumu, 61. Venedik Bienali kapsamında Fondazione Querini Stampalia’da izleyiciyle buluşuyor. Cosmotechnics başlıklı sergi, Ding Yi’nin 1980’lerden günümüze uzanan üretimini ve imzası haline gelen ‘Appearance of Crosses’ motiflerini kapsayan eserlerini bir araya getiriyor. Sergi, yeni yapılmış on iki büyükboy panel resmi ile iki taş stel ve tarihî işler üzerinden sanatçının dilsel evrimini ortaya koyuyor.

Mekân, Carlo Scarpa’nın mimari dokusuyla kurulan “görsel bir orman” gibi kurgulanarak ziyaretçiye geleneksel Çin bahçelerinin ritmik ve meditasyonel hissini çağrıştıran bir yürüyüş deneyimi sunuyor; her adımda yeni bir kompozisyon ortaya çıkıyor.

Koyo Kouoh’un küratörlüğünde “In Minor Keys” başlığıyla düzenlenen 61. Venedik Bienali’ne dair hazırladığımız kapsamlı içeriğe buradan ulaşabilirsiniz.

Kapak Görseli: Lorna Simpson instalaltion image. Photo: James Wang