Forever Is Now 06, altıncı edisyonuyla 8–28 Kasım 2026 tarihleri arasında ikonik Gize Piramitleri’nde yeniden sanatseverlerle buluşuyor. Art D’Égypte tarafından düzenlenen uluslararası sergi, farklı kültürel geçmişlere sahip çağdaş sanatçıları insanlığın en olağanüstü kültürel miras alanlarından biriyle diyalog kurmak üzere bir araya getiriyor.

Gize Piramitleri’nin fonunda gerçekleşen Forever Is Now, sanatçıları antik uygarlığın görkemini çağdaş sanat pratiğinin perspektifinden değerlendirmeye davet ediyor. Bu yılki katılımcı sanatçılar, farklı bakış açıları ve disiplinleriyle alanın kadim mirası ile çağdaş sanatsal ifade arasında bir diyalog kuruyor.

Açılışta konuklara hitap eden Art D’Égypte by CulturVator’un kurucusu Nadine Abdel Ghaffar, altıncı edisyonun ve organizasyonun onuncu yılının kendileri için taşıdığı özel anlamı paylaştı.

“Bu yıl bizim için çok özel. Çünkü Art D’Égypte’nin onuncu yılını kutluyoruz,” diyen Abdel Ghaffar sözlerini şöyle sürdürdü: “On yıl önce bir hayalimiz vardı. Dünyanın Mısır’ı yalnızca bize miras kalan olağanüstü tarihiyle değil, bugün de üretmeye devam ettiğimiz yaratıcılıkla tanımasını istiyorduk.”

“Sanatın gerçek değerinin yalnızca ortaya koyduğu eserlerde değil, ulaştığı insanlarda ve yarattığı fırsatlarda da olduğuna her zaman inandık. Bu nedenle çalışmalarımız sergilerle sınırlı değil. Eğitim projelerimiz ve toplumsal katılım programlarımız aracılığıyla gençlere yeni kapılar açmayı, yaratıcı yetenekleri desteklemeyi ve gelecek nesillerin Mısır’ın kültürel mirasını keşfetmelerine, değerini anlamalarına ve onu korumalarına katkıda bulunmayı sürdürüyoruz.”

Bu yılki edisyonda Türkiye, Suudi Arabistan, Fransa, Amerika, Çin, Britanya-Jamaika ve Mısır kökenli 8 sanatçı yer alıyor. Her biri alana kendine özgü bir sanatsal dil ve bakış açısı taşıyor:

Abdul Rahman Taha — The Gathering

Suudi çağdaş sanatçı Abdul Rahman Taha, mimariyi ve kentsel mekânı canlı arşivler olarak ele alıyor; mekânların kolektif hafızayı nasıl koruduğunu ve kültürel pratiklerin nesiller arasında nasıl aktarıldığını inceliyor. Enstalasyon, heykel ve fotoğraf alanlarında çalışan sanatçının pratiği, çoğunlukla insanlar, çevreleri ve gündelik yaşamın içine yerleşmiş gelenekler arasındaki ilişkileri araştırıyor.

The Gathering için Taha, Mısır’da arkadaşları ve aileleri uzun yıllardır bir araya getiren bir masa oyunu olan tavladan ilham alıyor. Tanıdık oyun taşlarını anıtsal, üst üste dizilmiş formlara dönüştürerek toplumsal bağ kurmaya hizmet eden gündelik bir nesneyi taşa oyulmuş bir esere taşıyor. Orijinal taşlardan alınan eş merkezli halkalar her bir yüzeye işlenirken, bu hassas geometriler düzensiz kenarlarla karşı karşıya geliyor. Eser, ortak kurallar ile oyunu oynayan insanların öngörülemezliği arasındaki dengeyi yansıtıyor.

Taha, oyuncuları tasvir etmek yerine oyunu; insanların beklemeyi, müzakere etmeyi, rekabet etmeyi, iş birliği yapmayı ve aidiyet kurmayı öğrendikleri toplumsal bir sistem olarak ele alıyor. Oyunun bilgisi, yazılı bir talimata ihtiyaç duyulmadan, uygulama ve tekrar yoluyla aktarılıyor. Piramitlerin yanında konumlanan üst üste dizilmiş formlar, nesiller arasındaki sürekliliğe işaret ederek taşın kalıcılığı ile insan etkileşimi sayesinde sürdürülen canlı gelenekleri bir araya getiriyor.

Charlotte Colbert — Possible Landscapes

İngiliz-Fransız multimedya sanatçısı ve ödüllü film yapımcısı Charlotte Colbert; kimlik, hafıza, dönüşüm, rüyalar ve bilinçdışı kavramlarını araştırıyor. Film, heykel ve enstalasyon arasında ilerleyen çalışmaları, çoğunlukla sürreal imgelerden ve felsefi fikirlerden yararlanarak insanların kendilerini ve çevrelerindeki dünyayı nasıl anladıklarını sorguluyor. Sanatçının çalışmaları V&A, Montpellier Contemporain, Frieze ve Art Basel’in de aralarında bulunduğu uluslararası platformlarda sergilendi.

Colbert, Possible Landscapes adlı eserinde üzerinde tek bir göz bulunan anıtsal bir çelik kemer sunuyor. Mitolojik geçitlerin ve eşiklerin sembolizminden yola çıkan heykel, iç ve dış dünyalar arasında bir geçiş alanı oluşturuyor. Göz, ziyaretçileri algı, hayal gücü ve gerçekliği şekillendiren görünmeyen güçler üzerine düşünmeye davet eden bir karşılaşma noktasına dönüşüyor. Eserin yansıtıcı yüzeyi, çevresindeki manzarayı da görsel alanına dahil ederek ortamı deneyimin bir parçası hâline getiriyor.

Colbert’in daha geniş kapsamlı pratiği, gerçeklik ile fantezi arasındaki sınırları çoğu zaman belirsizleştiriyor ve alternatif görme biçimlerine kapı açmak için sürreal formlardan yararlanıyor. Gize’de Possible Landscapes, bu yaklaşımı kendi tarihi inanç, görüş ve insan hayal gücüne ilişkin sorularla şekillenmiş bir alanla diyaloğa sokuyor.

Geoffroy Pithon — Hortus Pictus

Fransız multidisipliner sanatçı Geoffroy Pithon, resmi sürükleyici ve mekânsal bir deneyim olarak ele almasıyla tanınıyor. Nantes’ta yaşayan sanatçı, boyadığı öğeleri kesip yeniden düzenleyerek ve bir araya getirerek canlı ortamlara dönüştürdüğü büyük ölçekli enstalasyonlar geliştiriyor. Pratiği, bahçelerin ve doğal büyümenin görsel ritimlerinden besleniyor; tekrar, rastlantı ve dönüşüme alan açıyor.

Gize’de Hortus Pictus, çölün içinden yükselen boyalı bir mimari yapı biçimini alıyor. Renk aracılığıyla yaratılmış bir bahçe olarak tasarlanan enstalasyon, doğa tasvirlerinin yalnızca mimariyi süslemediği, aynı zamanda mekânı genişleterek içinde yaşanabilecek ve hareket edilebilecek bir çevre oluşturduğu daha eski bir resim anlayışını yeniden ele alıyor.

Pithon’un eseri, botanik bir illüstrasyon sunmak yerine canlı dünyayı harekete geçiren güçleri ve enerjileri çağrıştırmayı amaçlıyor. Canlı yüzeyleri; verimlilik ile kuraklık, renk ile taş, bahçe ile çöl arasında bir karşıtlık oluşturuyor. Açıklıklar, Gize manzarasının parçalarını çerçeveleyerek piramitleri kompozisyona dahil ediyor ve çevredeki ortamı sanat eserinin bir parçasına dönüştürüyor. Enstalasyon, fiziksel manzara ile renk ve hareket tarafından şekillendirilen hayalî bir dünya arasında bir eşik hâline geliyor.

Jiang Qiong Er — It Is Time to Plant Love

Uluslararası alanda tanınan Çinli sanatçı ve tasarımcı Jiang Qiong Er; resim, heykel, enstalasyon, video ve kamusal sanat alanlarında çalışıyor. Çin felsefesine dayanan ve farklı kültürler arasındaki deneyimleriyle şekillenen pratiği; hafıza, zaman ve insanlığın ortak manevi mirasını araştırıyor. Sanatçı, yaklaşımını insanları tarih, doğa ve birbirleriyle yeniden buluşturmayı amaçlayan görsel bir dil olarak tanımladığı “Evrensel Sanat” fikri üzerinden ifade ediyor.

It Is Time to Plant Love, sanatçının yirmi birinci yüzyıl için tasarladığı yeni bir “Aşk” hiyeroglifiyle birlikte On İki Muhafız’ı ve Muhafızlar Yolu’nu bir araya getiriyor. Antik uygarlıkların kutsal yaratıklarından ve mitolojilerinden ilham alan on iki figür, ortak insani değerleri temsil ediyor: Keşif, Özgürlük, Kapsayıcılık, Zaman, Özgünlük, Barış, Doğa, İyilikseverlik, Bilgelik, Kardeşlik, Cesaret ve Eşitlik.

Figürler birlikte, gökyüzünün, piramitlerin ve çevredeki manzaranın ziyaretçilerin yansımalarıyla buluştuğu yansıtıcı bir geçit oluşturuyor. Ziyaretçiler muhafızların arasından geçerken insanlığın miras aldığı, koruması gereken ve geleceğe taşımayı umduğu değerler üzerine düşünmeye davet ediliyor. Enstalasyon, farklı kültürel tarihler arasında bir buluşma noktası yaratarak ortak bir insanlık duygusunun coğrafya, dil ve zaman ayrımlarının ötesinde var olabileceğini öne sürüyor.

Raphaele Shirley — Passage

Fransız-Amerikalı multimedya sanatçısı Raphaele Shirley; heykel, ışık, ses, video ve performans alanlarında çalışıyor ve çoğunlukla farklı disiplinlerden uzmanlarla iş birliği içinde, mekâna özgü enstalasyonlar geliştiriyor. Bilim, ekoloji ve kozmolojiden beslenen pratiği, evrenin ve insan varoluşunun dinî ve metafizik geleneklerden çağdaş bilimsel araştırmalara kadar farklı dönemlerde nasıl anlaşıldığını inceliyor.

Passage adlı enstalasyonu, dokuma palmiye kamışı, bakır, çelik ve ışıktan oluşan, genişleyen eş merkezli halkalarla şekilleniyor. Ziyaretçiler bu geçirgen yapının içinden geçerek eseri hem mimari bir form hem de mekân içinde bir geçit olarak deneyimliyor. Eserin kavramsal çerçevesi, dönüşümü süregelen bir sürekliliğin parçası olarak ele alırken, antik Mısır’ın neheh yani döngüsel zaman ve djet yani kalıcı zaman anlayışlarından ilham alıyor.

Kavisli formlar aynı zamanda, güneşin iki tepe arasından doğuşunu tasvir eden ufuk hiyeroglifi akhet’i ve kavisli bedeni yeryüzünü kuşatan gökyüzü tanrıçası Nut’u hatırlatıyor. Güneş ışığı gün boyunca değiştikçe halkalar zemine hareket eden gölgeler düşürüyor ve heykelin fiziksel yapısının ötesine uzanıyor. Mısır’da üretilen ve el işçiliğiyle hazırlanan Passage, kalıcılık ve geçiciliğin bir arada var oluşunu ifade etmek üzere malzeme, ışık ve hareketi buluşturuyor.

Rochelle-Webster Nembhard — Celestial Vessels

Güney Afrika ve Meksika’nın Oaxaca kenti arasında yaşayan İngiliz-Jamaikalı disiplinlerarası sanatçı Rochelle-Webster Nembhard, performans ve heykel alanlarında çalışıyor. Pratiği; anaerkil mirasın yeniden sahiplenilmesi, kuşaklar arası iyileşme, sömürgecilikten arınma ve insanlar ile doğal dünya arasındaki ilişkiyi araştırıyor. Toprağı ve doğal malzemeleri bilgi, kimlik ve atalara ait hafızanın taşıyıcıları olarak ele alıyor; çalışmalarında sıklıkla toprak, kil, taş ve doğal pigmentler kullanıyor.

Celestial Vessels için Nembhard, antik Mısır’ın Hermopolis yaratılış anlatısından ve ilk ışığın ortaya çıkışından önceki anla ilişkilendirilen sekiz ilksel gücü temsil eden Ogdoad’dan ilham alıyor. Enstalasyon, plato boyunca bir takımyıldız gibi düzenlenmiş sekiz anıtsal kaptan oluşuyor. Formları, iki tamamlayıcı geometri aracılığıyla piramitlerle diyaloğa giriyor: yükseliş, başarı ve insan potansiyeliyle ilişkilendirilen piramit ve kökeni, korunmayı ve olasılığı temsil eden yumurta.

Eser, insanlığın neye dönüşebileceğini ele alırken ilerlemenin yalnızca teknolojik ya da anıtsal başarılarla ölçülemeyeceğini öne sürüyor. İlerleme aynı zamanda yeryüzüne geri dönebilme, karşılıklı bağımlılığı tanıma ve canlı dünyayla ilişkimizi yenileme becerisine de bağlı. Bu yönüyle kaplar, hem insanın arzuları hem de doğal çevreye özen gösterme sorumluluğu üzerine bir düşünme alanı sunuyor.

Seçkin Pirim — The King’s Road

İstanbul ve Londra arasında yaşayan ve çalışan Türk heykeltıraş Seçkin Pirim, tekrar, dönüşüm ve içsel hareket arayışıyla şekillenen neo-minimalist pratiğiyle tanınıyor. Pleksiglas, kâğıt, mermer ve alüminyum gibi malzemelerle çalışan sanatçı, yenilenme, kendini gerçekleştirme ve birey ile bütün arasındaki ilişkiyi araştıran katmanlı formlar yaratıyor.

Pirim, The King’s Road ile Gize Platosu boyunca taş ocakları ve tapınakları birbirine bağlayan tarihî güzergâhlardan yola çıkarak taş, hafıza ve hareket kavramlarını bir araya getiriyor. Ayça Okay’ın küratöryel yönlendirmesiyle geliştirilen enstalasyon, Mısır mermerinden sütunlar kullanarak yol fikrini heykelsi bir deneyime dönüştürüyor. Tekrarlanan formlar, manzara boyunca bir güzergâh oluşturuyor ve ziyaretçileri bu formları yalnızca durağan bir anıt olarak gözlemlemek yerine aralarında hareket etmeye davet ediyor.

Işık ve gölge, eserin merkezinde yer alıyor. Güneş plato üzerinde hareket ettikçe gölgeler uzuyor ve yer değiştiriyor; böylece enstalasyonun görünümü gün boyunca dönüşüyor. Mermer formların farklı yükseklikleri ve aşınmış yüzeyleri zamanın izlerini taşırken, tekrarları bir ritim ve yön duygusu yaratıyor. Eser; taş, hareket hâlindeki beden ve alanın tarihini ortak bir geçitte buluşturuyor.

Emad Abu Grain — Talisman of Salvation

Mısır’ı temsil eden görsel sanatçı ve ressam Emad Abu Grain, Yukarı Mısır’daki Assiut’ta doğdu. Forever Is Now 06 için hazırladığı çalışması, antik Mısır inancının sembolik ve manevi dilinden besleniyor; sonsuzluğa doğru yolculuğa ilişkin düşünceleriyle Ölüler Kitabına yöneliyor.

Talisman of Salvation adlı eserinde Abu Grain, farkındalık ile gaflet arasındaki ilişkiyi ve kurtuluşa doğru ilerlemek için gerekli olan ahlaki bilgiyi araştırıyor. Taş ve ip kullanarak, ağır ya da kısıtlayıcı görünen şeylerin ışığa doğru bir geçide nasıl dönüşebileceğini ele alan heykelsi bir kompozisyon oluşturuyor. Eser, ruhun yolculuğunu ve bu yolculukta bilgeliğin ve ahlaki saflığın önemini çağrıştırıyor.

Piramitlerin karşısında konumlanan enstalasyon, çağdaş sanatsal ifadeyi geçiş, yargılanma ve ölümden sonraki yaşama ilişkin antik fikirlerle buluşturuyor. Malzemeleri ve sembolizmi, ziyaretçileri insan yolculuğunu şekillendiren seçimler ve değerler üzerine düşünmeye davet ediyor.

Kapak Görseli: Jiang Qiong Er – It Is Time to Plant Love (2026), paslanmaz çelik, fiberglas ve altın varak; On İki Muhafız: her biri 2 × 2 × 3,6 m ölçülerinde 12 parça; Yol: 2 × 1,3 × 21 m.