New Directions: miart, ama farklı

17–19 Nisan 2026

miart, otuzuncu edisyonunu Milano’nun City Life bölgesinde bulunan Allianz MiCo binasının yeni South Wing alanında kutluyor. 24 ülkeden 160 galeriye ev sahipliği yapan fuar, uluslararası sanat sahnesindeki güçlü konumunu bir kez daha kanıtlıyor.

New Directions başlığı altında, John Coltrane’dan ilham alan fuar, cazın doğaçlama ve diyalog olanaklarını bir model olarak alıyor. Yapısı, farklı diller, kuşaklar ve sanatsal bakış açıları arasında bir etkileşim alanına dönüşüyor. Bu yaklaşım, miart’ı sabit bir fuar olmanın ötesine taşıyarak sürekli evrilen, dinamik bir platform hâline getiriyor.

Fuar, geçmişiyle bağ kurarken yeni deneyimlere de kapı aralıyor. South Wing’in CityLife manzarasına açılan yeni mekânı, bir anlamda “boş bir not kağıdı” gibi tasarlandı ve farklı sanatsal uygulamaların üzerinde şekilleneceği bir alan sunuyor.

Fuar, Emergent, Established ve Established Anthology olmak üzere üç bölümden oluşuyor ve 20. yüzyıl başından güncel uygulamalara kadar bir yüzyıldan fazla sanat tarihini kapsıyor. Bu yapı, miart’ı farklı sesleri bir araya getiren ve geçmiş ile günümüz arasında köprü kuran bir platform olarak konumlandırıyor.

Bölümler, galeriler ve özel projeler: Yeni düzenin ritmi

Caz doğaçlaması gibi, hafıza ve yenilik arasında sürekli bir diyalog kuran miart 2026, çok katlı ve yenilenmiş bir düzenle ziyaretçiyi katmanlı bir keşif deneyimine davet ediyor.

Sergi yolculuğu Emergent ile başlıyor; giriş katında yer alan bu bölüm, deney ve keşif alanı olarak tasarlandı. Attilia Fattori Franchini küratörlüğünde 29 uluslararası galeri, kimlik, hafıza, beden, sosyal yapılar ve iklim değişikliği gibi temalara odaklanan 26 proje sunuyor. Resim, heykel, tekstil, video ve fotoğrafın yanı sıra kadın sanatçıların solo ve mekâna özgü işlerindeki güçlü varlığı dikkat çekiyor. Bu bölümde İstanbul merkezli Ferda Art Platform ve Merkür de yer alıyor.

Fuarın tarihsel çekirdeği olan Established, South Wing’in zemin katında konumlanıyor ve 111 galeriyi ağırlıyor. Burada modern ustalar, çağdaş üretimlerle bir araya gelirken, koleksiyon ve tasarım projeleri de eşlik ediyor. Bölüm, farklı dönemler, medyumlar ve sanatsal soy ağaçlarını iç içe geçirerek monografik sunumlardan kuşaklar arası diyaloğa uzanan bir perspektifler konstelasyonu sunuyor.

Üst katta yer alan Established Anthology, zaman, hafıza ve dönüşüm teması etrafında 20 uluslararası galeriyi bir araya getiriyor. Tematik sergiler, monografik odaklar ve küratöryel karşılaştırmalar aracılığıyla döngüleri, metamorfizmleri ve olası gelecekleri keşfeden bölüm, miart’ın sanat tarihini doğrusal bir çizgi yerine sürekli yeniden yorumlanan ve yeni yörüngeler üreten bir alan olarak görme yaklaşımını güçlendiriyor.

Bu çerçeveyi tamamlayan Movements, miart 2026’ya yeni bir boyut katıyor. St. Moritz Art Film Festival iş birliğiyle Stefano Rabolli Pansera küratörlüğünde gerçekleştirilen proje, seçilmiş sanatçı filmleri ve video işleriyle fuarın küratoryal kapsamını genişletiyor ve hareketli görüntü dilini programa dahil ediyor.

Sergiler ve Özel Projeler: Şehrin Sesi

miart haftasında Milano, ses, ritim ve rezonansla şekillenen çok katmanlı bir deneyim alanına dönüşüyor; sergiler ve performanslar fuarın küratoryal temasını şehrin farklı noktalarına taşıyor.

Gallerie d’Italia’daki Ryman/Schifano: Standard/Variations, resmi bir “dinleme alanı”na dönüştürüyor; minimal jestler ve ince varyasyonlar algıyı keskinleştiriyor, izleme deneyimi neredeyse canlı bir caz performansına eş değer bir yoğunluk kazanıyor.

Triennale Milano’daki The Rhythm of the Eye, Don Bronstein’ın 1950–60’lar Avrupa caz sahnesine dair fotoğraflarını ilk kez sunuyor. Miles Davis gibi figürler aracılığıyla belgeler, duyusal bir görsel dile dönüşüyor.

PAC – Padiglione d’Arte Contemporanea’daki Marco Fusinato’nun The only true anarchy is that of power sergisi, izleyiciyi yüksek yoğunluklu bir görsel-işitsel evrene davet ediyor ve algıyı sınayan bir deneyim sunuyor.

Pirelli HangarBicocca’da Rirkrit Tiravanija’nun The House That Jack Built, mekânı performatif bir sergi alanına dönüştürüyor. Aynı mekânda Benni Bosetto’nun Rebecca sergisi ise canlı performanslarla sürekli yeniden canlandırılıyor; müzik, hareket ve sesle anlatı mekân ve zaman boyunca akıyor.

Fondazione Prada’da Cinema Godard, miart haftası boyunca film programını sürdürüyor. Öne çıkan yapımlardan biri, Elsa Kremser ve Levin Peter imzalı White Snail, atmosferik ses kullanımıyla dikkat çekiyor.

13–19 Nisan tarihleri arasında Milano Art Week, sergi, etkinlik ve konuşmalarla şehri sanatın çok sesli sahnesine dönüştürüyor.

Milano’da gerçekleşen önemli sergilerin tam listesine buradan ulaşabilirsiniz.

Kapak Görseli: Thomas Brambilla Gallery, Miart 2025, Photo: Nicola Gnesi studio